Na de Academie ontwikkelde Barbara Houwers een eigen, kenmerkende stijl. De eerste tien jaar stond de mens centraal in haar werk. Houwers behandelde onderwerpen als de solist, relatie, communicatie, vergankelijkheid en ruimte.
Vanaf 2002 maakte het figuratieve langzaam plaats voor een bijna abstracte vormentaal. Spontaniteit en durf kenmerken haar huidige periode, met een steeds groter wordende aandacht voor de materie. Een compositie van kunsthars en zand vormt de basis van haar recente doeken. Vervolgens spoelt Houwers talloze malen olieverf over het linnen. De transparantie die ze daarmee bereikt, is buitengewoon. Laag na laag creëert ze een rijk scala aan kleur en vorm.
Haar techniek is opvallend, met krachtige lijnen en expressieve gebaren. Houwers is gefascineerd door - verf; experimenteert voortdurend met nieuwe soorten. Met schildersmessen, rollers en stukadoorsgereedschap laat ze de materialen tot expressie komen. Kwasten hanteert ze nog zelden. Haar streven is alles uit de verf te halen wat maar mogelijk is. De schilderkunst zelf is het bovenliggende thema.